Το Bloodhound SSC θα είναι έτοιμο προς τα τέλη του χρόνου προκειμένου να προσπαθήσει να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ και να αναδειχθεί ότι ταχύτερο υπάρχει και κινείται επί γης. Στόχος είναι να περάσει τα…
1.600 χλμ./ώρα, με τη βοήθεια των 133.000 ίππων ενός κινητήρα turbojet (μετάκαυση) από το μαχητικόEurofighter. Προκειμένου να χωρέσει ο κινητήρας τo μήκος του Bloodhound SSC θα φτάνει τα 13,5 μέτρα, το πλάτος του τα 1,9, το βάρος του θα είναι γύρω στους 6,5 τόνους, ενώ προετοιμάζεται χρόνια για το μεγάλο αυτό ρεκόρ. Μέχρι να καταρρίψει όμως, αν και εφόσον, ας κάνουμε ένα flash back στα ρεκόρ ταχύτητας, με το παλαιότερο που έχει καταγραφεί να χρονολογείται από το 1898 και να έχει επιτευχθεί από ένα ηλεκτρικό μοντέλο της γαλλικής εταιρείας Jeantaud Duc και από τους Chaselloup- Laubat, που έμειναν στην ιστορία με μια ταχύτητα 63,13 χλμ./ ώρα.

Στη συνέχεια και μετά από 6 χρόνια ο επίσης Γάλλος Louise Rigolly έφτασε τα 166 χλμ./ ώρα, με ένα Gordon-Brillie με κινητήρα εσωτερικής καύσης, ενώ εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε πως η ακρίβεια των ρεκόρ ταχύτητας εκείνης της εποχής είναι φυσικά αμφισβητήσιμη, καθώς δεν υπήρχε τεχνολογία που να πιστοποιεί επακριβώς τις τελικές..

Όσο βελτιώνονταν οι κινητήρες τόσο εντείνονταν οι προσπάθειες για νέα ρεκόρ, ενώ σιγά σιγά τα οφέλη της αεροδυναμικής άρχιζαν να γίνονται αντιληπτά. Έτσι λοιπόν άντρες αλλά και γυναίκες έπαιζαν τη ζωή τους κορώνα γράμματα για την εφήμερη δόξα ενός ρεκόρ ταχύτητας, ενώ σιγά άρχιζαν να μπαίνουν στην εξίσωση χορηγίες, στοιχήματα κ.λπ.

Το 1914 ο οδηγός αγώνων Lydston Hornsted ήταν ο πρώτος Βρετανός που πήρε τον επίζηλο τίτλο -με δύο περάσματα μάλιστα- με ένα Blitzen-Benz με κινητήρα κτήνος 21.500 κυβικών, που απέδιδε 194 άλογα και στην πίστα του Surrey έδινε τελική σχεδόν 200. Για την ακρίβεια 199,6 χλμ./ ώρα.

Από εκεί και πέρα τα άλογα ανέβαιναν, έδιναν περισσότερη ώθηση κόντρα στον άνεμο και μοιραία χρειάζονταν όλο και μεγαλύτερες ευθείες, καθώς το να σταματήσει μια πρωτόλεια κατασκευή με μεγάλο βάρος και με την τότε τεχνολογία των φρένων έπρεπε να το λέει η ψυχούλα του οδηγού. Έτσι τα στρατιωτικά αεροδρόμια αποδείχθηκαν ιδανικά για τους τολμηρούς οδηγούς και τα ρεκόρ ταχύτητάς τους, ενώ στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού η Daytona ήταν ότι έπρεπε για να δώσει τελικές όπως τα 327,89 χλμ./ ώρα του Sunbeamτων 1.000 ίππων.

Οι Βρετανοί κάνουν τη Daytona έδρα τους και το 1932 ο Malcom Campbell σπάει με το Blue Bird το φράγμα των400 χλμ./ ώρα, ενώ μετά από μια πενταετία το σκηνικό μετακινείται στην απόλυτα επίπεδη Bonneville Salt. Εκεί ο George Easton ξεπερνά για πρώτη φορά τα 500 χλμ./ ώρα, ακολουθούν διάφορα ρεκόρ για οχήματα με κινητήρες εσωτερικής καύσης και στις 17 Ιουλίου του 1964 ο Donald Campbell –έχουν παράδοση οι Campbell- με το Bluebird CN7 που είχε κινητήρα μετάκαυσης αγγίζει τα 645 χλμ. /ώρα.

Αυτό ήταν το τελευταίο ρεκόρ με μετάδοση στους τροχούς, καθώς από κει και πέρα τα οχήματα των ρεκόρκινούνται από την ώση των καυσαερίων που παράγουν κινητήρες τζετ. Ουσιαστικά δηλαδή είναι πύραυλοι με τροχούς, ενώ ο Gary Gabelich με το Blue Fame ξεπέρασε τα 1.000 χλμ./ώρα, ρεκόρ που έμελλε να είναι και το τελευταίο που σημειώθηκε στο Bonneville Salt. Κι αυτό γιατί το τσίρκο της ταχύτητας μετακινήθηκε για άλλη μια φορά στην έρημο Black Rock, όπου στις 15 Οκτωβρίου του 1997 ο Andy Green με το Trust SCC (με δύο κινητήρες turbofan της Rolls-Royce) κινείται ταχύτερα από τον ήχο φτάνοντας τα 1.227 χλμ./ώρα. Το ρεκόρ αυτό ήταν το πρώτο υπερηχητικό και κρατά μέχρι τις μέρες μας…

Πηγή: carzine.gr

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΕΔΩ